blog-grid

Γράφει η Παπαποστόλου Κατερίνα, Εκπαιδευτικός με Εξειδίκευση στην Ειδική Αγωγή, Εκπαιδεύτρια Σκύλων, Ζωοθεραπεύτρια, Συγγραφέας και Ιδρύτρια Ζω.Ε.Σ.  «…..Στις 6 Σεπτεμβρίου 2011 στις 9 το πρωί σε μέρος που ποτέ μου δεν είχα ξαναπάει και μετά από 20 μέρες συνεχούς αναζήτησης και πλήρους απογοήτευσης πως σίγουρα έχεις πεθάνει, ως εκ θαύματος επιτέλους σε βρήκα. Στην πιο δύσκολη ψυχολογικά στιγμή της ζωής μου. Τότε που όλα φάνταζαν ανυπέρβλητα εμπόδια, τότε που όλα έδειχναν να μην έχουν ουσία. Μέσα στο πένθος μου, μέσα στη μοναξιά μου, μέσα στον θυμό μου.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
blog-grid

Έχοντας περάσει όλοι μας ήδη δεκατέσσερις μήνες υποχρεωτικού εγκλεισμού στο σπίτι, και ανάμεσά μας και άνθρωποι που μάλιστα πριν ο τρόπος ζωής τους ήταν σε μόνιμη βάση εκτός σπιτιού και ίσως ήταν και ένας λόγος του να μην αποφασίσουν να υιοθετήσουν ένα ζώο, στους ίδιους αλλά και σε πολλούς από τους φίλους τους φάνηκε καταπληκτική και πολύ επίκαιρη ιδέα το να συνδεθούν συναισθηματικά με έναν σκύλο ή μια γάτα.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
blog-grid

Κανένας δεν μπορεί να αμφισβητήσει αυτή τη δύσκολη χρονιά για όλους. Η πανδημία όλα τα κυρίευσε. Μας έκλεισε στα σπίτια μας, σταμάτησε τις ζωές μας περίπου για έναν χρόνο και μας έβαλε στη σιωπή. Άλλοι άντεξαν και βγήκαν πιο δυνατοί και άλλοι δυστυχώς όχι. Χάσαμε πολλούς συνανθρώπους μας και αυτό είναι από μόνο του τόσο θλιβερό. Αυτά τα ακηδεμόνευτα «αλητάκια» του δρόμου όμως συνέχιζαν καθημερινά να φλερτάρουν με τον θάνατο. Και μάλιστα πολλά είδαν και πάλι το σκληρό πρόσωπο της ζωής. Πολλά εγκαταλείφθηκαν με την πρόφαση ότι δεν μπορούσε ο «κηδεμόνας» τους να τους δώσει όλα όσα είχαν ανάγκη και πολλά θυσιάστηκαν στον βωμό των «αντιλήψεων» πως τα ζώα ευθύνονται για την πανδημία.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
blog-grid

Όταν οι ολλανδικές φιλοζωικές οργανώσεις πήραν πρωτοβουλία το 2010, με σκοπό την ευαισθητοποίηση της διεθνούς κοινότητας σχετικά με την τύχη των 600 εκατομμυρίων αδέσποτων ζώων που υπολογίζεται ότι ζουν κάτω από άθλιες συνθήκες σε όλο τον κόσμο, καθιέρωσαν την 4η Απριλίου ως Παγκόσμια Μέρα των Αδέσποτων Ζώων. Με τα χρόνια όμως ολοένα και περισσότερο καθιερώνεται ως μέρα κραυγής για όλους εκείνους τους εθελοντές που ματώνουν καθημερινά στον δρόμο και στα καταφύγια πολεμώντας την ανθρώπινη ανευθυνότητα, αδιαφορία, αναλγησία και πολύ συχνά απανθρωπιά. Αυτά τα αλητάκια του δρόμουκαθημερινά φλερτάρουν με τον θάνατο. Ένα τεράστιο ποσοστό από αυτά χάνει τη μάχη ή ζει μια ζωή κόλαση, μέσα στην ανασφάλεια και στον τρόμο, ενώ ένα σχετικά ευτυχώς πλέον μεγάλο ποσοστό την κερδίζει και μαζί της και μια δεύτερη ευκαιρία στη ζωή και στην αγάπη.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
blog-grid

…..Στις 6 Σεπτεμβρίου 2011 στις 9 το πρωί σε μέρος που ποτέ μου δεν είχα ξαναπάει και μετά από 20 μέρες συνεχούς αναζήτησης και πλήρους απογοήτευσης πως σίγουρα έχεις πεθάνει, ως εκ θαύματος επιτέλους σε βρήκα. Στην πιο δύσκολη ψυχολογικά στιγμή της ζωής μου. Τότε που όλα φάνταζαν ανυπέρβλητα εμπόδια, τότε που όλα έδειχναν να μην έχουν ουσία. Μέσα στο πένθος μου, μέσα στη μοναξιά μου, μέσα στον θυμό μου.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
blog-grid

Η ζωή μας είναι γεμάτη επιλογές. Και η επιλογή του να βάλουμε στη ζωή μας ένα κατοικίδιο ζώο οφείλει να είναι απόλυτα συνειδητή καθώς είναι απόφαση ζωής. Την οποία οφείλουμε να τηρήσουμε πιστά και σοβαρά μέχρι το τέλος του «ταξιδιού» του κατοικίδιού μας στην τόσο σύντομη ζωή του!

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
blog-grid

Είναι μερικές ιστορίες που σου αφήνουν πολύ όμορφα συναισθήματα και σου προκαλούν έντονες συγκινήσεις,παράλληλα όμως ενώ δεν περιέχουν κακοποίηση,σου αφήνουν μια πικρή γεύση στο τελείωμα τους σε βαθμό που αναρωτιέσαι γιατί.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ